राष्ट्रपतिले उडाएका भूकम्पपीडितका वास र प्रचण्डले टक्टकाएको गणतन्त्रको धुलो

काठमाडौं । सोमबार देशका शीर्षस्थहरूसम्बन्धी दुईवटा घटना चर्चामा रहे । 

त्यसअघि सानीभेरी गाउँपालिका प्रमुखले भनेका थिए, प्रधानमन्त्री, उपप्रधानमन्त्री, मन्त्रीहरु, सांसदहरु, मुख्यमन्त्री आउनुभयो, अवलोकन गर्नुभयो, छिटो गर्न निर्देशन दिनुभयो। नीतिगत कुरा गर्नुभयो। तर, यहाँ पाल छैन । कम्मल छैन । चामल छैन ।

तर यतिमै रोकिएनन् । उनले जाजरकोट गएर विपद पर्यटनमा सहभागी हुने भीआईपीको लस्करमा उभ्याए । उनका हेलिकप्टरले राहत होइन, आहत मात्र दियो पीडितलाई । अनि राहत कुरेर बसेका नागरिकलाई उनले भने, चिन्ता लिनुपर्दैन । म सरकारसँग कुरा गर्छु ।

दुई, यता सरकारका प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल सर्वदलीय बैठकका नाममा प्रमुख प्रतिपक्षी नेकपा एमालेका अध्यक्ष केपी शर्मा ओलीलाई समेत बोलाएर राष्ट्रिय सहमतिको धुन बजाए । राजावादीको विरुद्धमा गणतन्त्रवादी एकजुट हुने घोषणा गरे । उनले टक्टकाउँदा गणतन्त्रमा लागेको धुलो टक्टकाएजस्तो गरे, तर गणतन्त्र जोगाउने नाममा उनले आफ्नै सत्ता जोगाउने माहोलको रचना गरे । सत्तामा देखिएको आसन्न संकटविरुद्ध राष्ट्रिय शक्तिहरू एकजुट रहेको देखाउन खोजे ।

तसर्थ जाजरकोटमा भूकम्पपीडितका बास उडाउने राष्ट्रपति होऊन् वा सिंहदरबारमा गणतन्त्रको धुलो टक्टकाउने प्रधानमन्त्री, स्वयं यो व्यवस्थाका विरोधी हुन् । उनीहरू नै व्यवस्थामा खतरा पैदा गर्ने तत्व हुन् ।

भूकम्पपीडितका घरमा पाल र कम्मल पुर्‍याएर यो चिसोमा जनतालाई जोगाउने हो भने व्यवस्था आफै जोगिन्छ ।